اوضاع در شمال نیاز به توجه عملی و فوق‌العاده دارد

محمدعالم کوهکن

مردم ولایات شمال در ماه‌های اخیر با دشواری‌های زیادی مواجه شده‌اند. جنگ میان طالبان و نیروهای دولتی عامل اساسی آواره‌گی و بیچاره‌گی مردم این ولایات شمرده می‌شود. با اوج گرفتن زد و خوردها در بسیاری از مناطق شمال مردم عادی بیچاره‌تر  از گذشته شده اند. روزتا روز به شمار کشته شده ها و زخمی‌ها افزوده می‌شود. مهاجران داخلی دسترسی اندکی به نیاز های اولیه‌ی زندگی چون خوراک، آب صحی آشامیدنی، دوا، لباس زمستانی، خدمات طبی، خانه و جای زندگی دارند. دولت و مؤسسات بین‌المللی به این نیاز های مردم محتاج رسیده‌گی نکرده اند.

امنیت ولسوالی‌ها، شاهراه ها نسبت به گذشته با تهدید های گسترده‌ای روبه رو شده است. در هفته‌ی گذشته چندین پوسته‌ی امنیتی در مسیر شاهراه بلخ – جوزجان به دست طالبان سقوط کرد، ساختمان این پوسته ها که با صرف هزاران دالر اعمار شده بود، مهندم شدند. این حادثه بیانگر این واقعیت تلخ است که اوضاع امنیتی در شمال با عمق و پهنای بیشتر بد و بدتر می‌شود.

بار ها در مورد عدم تناسب چالش‌های امنیتی و تهدید های بزرگ از سوی دشمنان وطن و مردم و آرایش نیروهای دولتی در شمال نوشته بودیم. در دو زون شمال و شما‌ل‌شرق فقط یک قول اردو (قول اردوی 209 شاهین) مشغول نبرد در برابر طالبان و دیگر هراس افگنان است. گسترده‌گی جغرافیا و تمرکز طالبان و حامیان منطقوی آن‌ها برای برهم زدن اوضاع در شمال و اشغال بیشتر مناطق توسط جنگجویان آن‌ها کار تأمین امنیت را برای نیروهای امنیتی شمال سنگین و سنگین‌تر می‌کند.

نیروهای پولیس محلی در شهرها و ولسوالی های شمال قطعاً پاسخگوی مطالبات شرایط دشوار کنونی نیست.

از چند ماه به این‌سو نیروهای امنیتی در شمال و شمال‌شرق کشور مشغول عملیات های سنگین در برابر طالبان استند. این عملیات ها با آن که دستاورد هایی را در پی داشته، اما در هیچ جا امنیت پایدار را تضمین نکرده است. تا زمانی که عملیات های نظامی شکست قطعی دشمن و امنیت پایدار مناطق را در قبال نداشته باشد؛ جز ضیاع وقت، صرف نیرو و امکانات نظامی نتیجه‌ی ملموس دیگری در قبال نخواهد داشت. چنان‌که در هفته‌ی گذشته نیرو های خاص اردو با همکاری قوت های حمایت قاطع در فاریاب عملیات هایی را در برخی مناطق ولایت فاریاب راه اندازی کرد. با آن که نیرو های امنیتی در ولسوالی های المار، قیصار، و خواجه سبز پوش فاریاب ضرباتی به دشمن وارد آورد، اما این عملیات ها ضمانت امنیتی هیچ نقطه‌ای را در پی نداشت.

دوام این وضع برای مردم شمال سخت نگران کننده و غیر قابل تحمل است.

دولت و رهبران درجه اول مملکت نباید از کنار امنیت و وضع بشری شمال به سادگی بگذرند. اوضاع در شمال به تغییر نیار دارد. و این تغییر باید از امنیت و گسترش جغرافیای مناطق تحت نفوذ دولت آغاز شود.

طالبان و دشمنان آرامش مردم در ولایات شمال قوت بزرگ و شکست ناپذیر نیستند. بدون شک نیرو های امنیتی ما توان شکست و نابودی آن‌ها را دارند. آنچه در این میان باید به آن توجه داشت اراده‌ی محکم رهبری نیرو های امنیتی و سیاسی کشور است که با تقویت اردو، پولیس و دیگر قوت های امنیتی می‌توان به این مأمول دست یافت.

شاهراه ها حیثیت شاه‌رگ های امنیتی و اقتصادی دولت را دارند. در شمال پیش از همه به امنیت شاهراه ها و مناطقی که در مسیر این شاهراه ها قرار دارند، باید توجه بیشتر مبذول داشت. با تحکیم شاهراه ها و مناطق اطراف آن اعتماد مردم به دولت بیشتر شده، توسعه‌ی تجارت و اقتصاد تضمین می‌شود.

آنچه گفته آمد، زمانی میسر خواهد شد که دولت نیروهای امنیتی در شمال را چند برابر افزایش داده، در امر تجهیز آن‌ها با تخنیک پیشرفته قدم‌های عملی بردارد. هم‌زمان با آن پاسخگویی حکومت‌های محلی افزایش یابد. با تأسف تاکنون مردم شمال از مسوولان بلند پایه‌ی دولت چیزی بالاتر از وعده تحویل نگرفته‌اند.   

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *