نگرانی‌ها در مورد خروج زودهنگام نیروهای امریکایی

محمدعالم کوهکن

نخستین شرط طالبان برای ادامه‌ی مذاکرات با امریکایی ها و گذشتن به قدمه های بعدی روند صلح توافق بر سر خروج کامل نیروهای امریکا از افغانستان و آغاز عملیه‌ی اخراج است. ظاهراً چنین به نظر می‌رسد که هر دو جانب روی دو مسأله با هم کنار آمده اند. یکی خروج قوت های امریکایی از افغانستان و دیگر تعهد طالبان در مورد قطع رابطه‌ی این گروه با شبکه‌ی القاعده و مبارزه علیه این جریان تروریستی و داعش است.

این مسأله نگرانی های جدی‌ای را میان مردم افغانستان، نهادهای مدنی و دولت افغانستان ایجاد کرده است. مردم و حکومت ترس از پیامدهای هر نوع توافق شتابنده و ناسنجیده با طالبان دارند.محمد اشرف غنی رییس جمهور افغانستان اخیراً در سخنرانی‌هایش در همایش جوانان کشور در تالار لویه جرگه و سخنرانی دیگرش گفت که صلح با تدبیر می‌خواهد تا مردم و نظام از پیامدهای آن مطمئین باشند. او نهادهای بین‌المللی را در امر تأمین صلح در کشورها و مناطق بحران زده و جنگی متهم به ناکامی کرده، به تجربه‌ی ناکام تلاش های ملل متحد در زمان حکومت داکتر نجیب‌الله اشاره داشت.

رهبران حکومت  و مردم  کشور فکر می‌کنند که امریکایی ها در صدد بیرون شدن از افغانستان در توافق با طالبان و برخی کشورهای منطقه با دَور زدن کابل است. به مردم و حکومت افغانستان باید حق داد که نگران باشند و ترس بر حق خود را با حامیان بین‌المللی و سازمان ملل متحد شریک سازند. مردم و حکومت صلح پایدار و تضمین شده می‌خواهند.

نیویارک تایمز اخیراً در مورد نگرانی رییس دولت افغانستان در مورد خروج زود هنگام نیروهای امریکایی از افغانستان نوشته و در باره‌ی نامه‌ی محرمانه‌ی محمد اشرف غنی به دونالد ترامپ پرده برداشت. نیویارک تایمز در این باره چنین نوشت: «آقای اشرف غنی رییس جمهور افغانستان به خاطر ترس از یک معامله‌ی فوری با طالبان در افغانستان، سه شنبه به رئیس جمهور ترامپ گفت که هزینه های خود را برای نگه داشتن نیروهای ایالات متحده در این کشور کاهش می دهد.

نامه ای که توسط سه مقام تأیید شده و توسط یکی از کسانی که محتوای آن را دیده است، یکی از قوی ترین نشانه هاست؛ اما آقای غنی نگران نتیجه عواقب خروج ناگهانی آمریکا از یک جنگ جدی است که تقریبا دو دهه طول کشید.

آقای غنی، محرمانه از نگرانی خود در مورد خروج شتابزده نیروهای امریکایی توسط آقای ترامپ، ناامید کننده، ترس از این که بتواند کشور آسیب دیده‌ی افغانستان را نابود کند و طالبان را که به طور پیوسته در حال به دست آوردن مناطق بیشتر هستند، رونق بخشید.

اضطراب رئیس جمهور افغانستان، از نا پایداری فضای سیاسی در افغانستان و شرایط خروج نیروهای امریکا در این فرصت نامساعد است. درگیری های متداوم پس از سپتامبر ۲۰۰۱ که افغانستان از آن متضرر شده است، نادیده نباید از آن گذر کرد».

تلاش های شتابنده‌ی حامیان منطقوی طالبان چون پاکستان، قطر و روسیه در راستای به ثمر نشستن چهارچوب  مطروحه‌ی مذاکرات امریکا با طالبان نیز تصوری را که این روند بیشتر به نفع طالبان خواهد انجامید، تقویت می‌کند.

نگرانی ها در باره‌ی خروج قوت‌های امریکایی از افغانستان تنها در محدوده‌ی این کشور منحصر نمانده، نهادهای سیاسی، نظامی و سیاستمداران امریکا، ناتو و شرکای بین‌المللی این کشور نیز شریک نگرانی های مردم و حکومت افغانستان شده اند.

هیأت رهبری سازمان استخبارات امریکا (سیا) و برخی اعضای کانگره و سنای آن کشور اخیراً در مورد تبدیل شدن خاک افغانستان به لانه‌ی دهشت افگنان ابراز نگرانی کردند. رهبران سیا تأکید کردند که در صورت تن دادن امریکا به روند صلح واشنگتن باید سیستم نظارتی قوی برای جلوگیری از فعالیت شبکه های تروریستی داشته باشد.

برخی دیپلومات های امریکا از جمله رایان کراکر سفیر سابق امریکا در کابل چهارچوب اعلان شده‌ی روند مذاکرات امریکا با طالبان را که بر مبنای صلح در افغانستان شکل خواهد گرفت، جز یک سند تسلیمی چیز دیگری نمی‌داند.

آنچه در این میان مهم است، موضع‌گیری عاقلانه و به دور از احساسات رهبری دولت و اِلیت سیاسی کشور در برخورد با روند مذاکرات صلح است. نیاز است، دولت تلاش های دیپلوماتیک و لابیگری های سیاسی خود را چند برابر بیشتر و مؤثر انجام دهد تا مردم افغانستان پس از سال ها جنگ خونین و ویرانگر شاهد  صلح عادلانه، آبرومند و پایدار باشند.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *