سیاست در دوحه، انفجار در قلب کابل!

ارگ: اگر طالب‌ها صلح نکنند، سرکوب خواهند شد

الیاس طاهری

پیش از چاشت چهارشنبه هفته گذشته، 18 ثور، یک انفجار نسبتاً مهیب، قلب شهر کابل را تکان داد و یک بار دیگر آرامش پایتخت‌نشینان را به هم زد. چندین حمله کننده‌ی انتحاری پس از آنکه یک موتر بمب‌گذاری شده در ورودی دفتر «کونترپارت» که یک نهاد خارجی مستقر در افغانستان است، انفجار داده شد، داخل ساختمان این دفتر شدند و حدود شش ساعت با نیروهای امنیتی به درگیری پرداختند.

وزارت امور داخله‌ اعلام کرده که در حمله‌ی مهاجمان گروه طالبان بر دفتر مؤسسه‌ی خیریه‌ی «کونترپارت» در شهرنو، از مربوطات حوزه‌ی دهم امنیتی شهر کابل، 9 نفر، به شمول یک یک عضو قطعات خاص، 4 پولیس محافظت عامه، یک محافظ موسسه کونترپارت و 3 نفر غیرنظامی کشته شده‌اند. نصرت رحیمی، سخن‌گوی این وزارت در این باره به رسانه‌ها گفت که 24 نفر دیگر نیز در جریان این حمله زخمی شده‌اند. به گفته‌ی سخنگوی وزارت داخله، زخمیان این رویداد همه غیرنظامیان هستند.

وزارت داخله همچنان اعلام کرد که نیروهای امنیتی در جریان این حمله‌ی مهاجمان، حدود 200 کارمند این مؤسسه را نیز در چهار مرحله نجات داده و به مکان‌های امن انتقال داده‌اند. در کنار این، وزارت داخله گفت که نیروهای امنیتی پس از حمله‌ی مهاجمان به این دفتر، یک موتر بمب‌گذاری شده‌ی دیگر این گروه را نیز در ساحه کشف و انفجار دادند.

گروه طالبان مسوولیت این حمله را به عهده گرفت و اعلام کرد به این دلیل به این موسسه حمله کرده که به باور آنان این کارشان «به اشغال امریکا در افغانستان کمک» می‌کرده‌است. طالبان درحالی مسوولیت این رویداد را در قلب پایتخت به دوش می‌گیرند که دو هفته پیش 3200 تن از نمایندگان مردم از سراسر افغانستان در لویه‌جرگه مشورتی صلح از طالب‌ها و حکومت افغانستان خواستند به صدای اکثریت مردم گوش داده و به جنگ و خشونت پایان دهند. لویه‌جرگه مشورتی صلح همچنان از طرفین درگیر جنگ خواست که سر از ماه مبارک رمضان آتش‌بس اعلام کنند؛ اما گروه طالبان در ختم لویه‌جرگه آن را رد کرد و گفت که «جهاد فرض است» و در ماه مبارک رمضان «ثواب» بیشتر دارد.

از جانبی هم این حمله‌ و همچنان اعلامیه‌های خشونت‌آمیز گروه طالبان در حالی انجام شد که دور ششم مذاکرات نماینده‌های سیاسی این گروه با نمایندگان امریکا در دوحه قطر جریان داشت.

واکنش‌ها به حمله طالبان بر دفتر کونترپارت

ارگ ریاست جمهوری، قصر سپیدار، دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) و سفارت ایالات متحده‌ی امریکا در کابل، تا زمان نشر این نوشته، این حمله را محکوم کرده‌اند.

ارگ ریاست‌جمهوری با نشر اعلامیه‌ای به نقل از رییس‌جمهور محمداشرف غنی، این حمله را محکوم کرده و آن را «جنایت نابخشودنی» خوانده‌است. در اعلامیه ریاست‌جمهوری آمده است: «طالبان با پذیرفتن مسوولیت این عمل جنایت‌کارانه یک بار دیگر نشان دادند که در مغایرت با ارزش‌های اسلامی و افغانی قرار دارند و در تقابل با خواست جمعی ملت در لویه‌جرگه مشورتی صلح می‌باشند.» در بخشی از اعلامیه ارگ همچنان به نقل از رییس‌جمهور غنی گفته شده: «طالبان باید به خواست صلح‌جویانه‌ی مردم افغانستان پاسخ مثبت دهند، در غیر آن از سوی نیروهای قهرمان و شجاع امنیتی و دفاعی ما شدیدا سرکوب می‌شوند.»

عبدالله عبدالله رییس اجرایی کشور نیز این حمله را «بزدلانه» خوانده، گفته است که این حمله در مغایرت با تمام ارزش‌های اخلاقی، انسانی و اسلامی بوده و نشان‌دهنده‌ی بی‌پروایی طالبان در برابر جان غیرنظامیان بی‌گناه می‌باشد. آقای عبدالله با نشر اعلامیه‌ای در این باره، تأکید کرده است که عاملان حمله بر دفتر موسسه‌ی کونترپارت، ثابت می‌سازند که هیچ باور و‌ تعهدی به صلح و آینده‌ی عاری از خشونت ‌در افغانستان ندارند.

دفتر هیأت معاونیت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز با محکومیت این حمله گفته است که در این حمله غیرنظامیان هدف قرار گرفته‌اند. در اعلامیه‌ای که از سوی این دفتر به نشر رسیده، آمده است: «حمله‌ی امروز به‌خصوص از این جهت تاسف‌آور است که در ماه رمضان رخ داده و در آن غیرنظامیانی هدف قرار گرفته‌اند که به افغان‌ها کمک می‌کنند.»

از سویی هم جان بس، سفیر امریکا در کابل نیز با محکومبت حمله بر دفتر موسسه‌ی کونترپارت گفته است که این نهاد روزنامه‌نگاران افغان را آموزش می‌دهد و به مردم افغانستان کمک می‌کند.

به هر حال، حمله‌ی چهارشنبه طالبان به دفتر کونترپارت در پایتخت، حمله‌ی گروهیِ چند مهاجم وابسته به این گروه به فرماندهی پولیس بغلان دو هفته پیش و دیگر اعمال خشونت‌بار طالبان در سراسر کشور به این معنا است که پس از بحث‌ها و مذاکرات طولانی نمایندگان آنان با امریکایی‌ها که دور ششم این گفت‌وگوها نیز برگزار شد، هیچ گونه تغییری در موضع طالب‌ها در میدان جنگ به میان نیامده‌است. طالبان همچنان می‌خواهند از راه جنگ و فشار موضع خود در گفت‌وگوهای صلح را در سطح قوی حفظ کنند و به خواسته‌های شان برسند. به نظر می‌رسد این گروه با شروع عملیات بهاری خود که آن را «الفتح» نام‌ گذاشته، همچنان به این فکر می‌کند که می‌تواند با گرم نگه‌داشتن میدان جنگ و خونریزی بیشتر، پیروز میدان مذاکره با امریکا و بعد در نشست‌های بین‌الافغانی که قرار است در آینده برگزار شود و در نهایت فاتح تمامی این میدان‌ها باشند. اما این فکر و عمل طالبان نه‌تنها به نفع پروسه صلح کشور نیست؛ بلکه به نفع این گروه تروریستی نیز نیست و پروسه را با پیچیدگی و مشکل مواجه می‌سازد.

سوال‌های اساسی که در ذهن هر شهروند کشور می‌رسند، این‌هایند که این چطور مذاکره‌یی است که طالبان سیاسی در قطر و دیگر کشورهای عربی و خلیج با امریکایی‌ها می‌نشینند و گویا مذاکره می‌کنند و از طرفی دیگر دولت افغانستان را که یک نظام پذیرفته شده در جهان است، به رسمیت نمی‌شناسند و آن را دست نشانده‌ی غرب و به‌خصوص امریکا می‌دانند. اگر حکومت افغانستان دست‌نشانده‌ی امریکا است، پس طالبان از کی‌ها و از کدام آدرس‌ها و کشورها دستور می‌گیرند و خون مردم را می‌ریزند؟ آیا میان طالب‌هایی که در میز گفت‌وگو می‌نشینند با آن جنگ‌جویانی که در میدان می‌جنگند و روزانه خون ده‌ها فرد بی‌گناه را می‌ریزند، همآهنگی وجود دارد یا خیر؟ این جنگ‌جویان تروریست گروه طالبان دستور جنگ و خونریزی را از کجا می‌گیرند؟ آیا این گروه اصلاً به صلح و صلح‌طلبی باورمند هستند؟ این‌ها پرسش‌هایی هستند که این روزها ذهن هر انسانِ خسته از جنگ افغانستانی را به خود مشغول ساخته‌است.

گروه طالبان اگر حکومت را «مزدور و دست‌نشانده» می‌خواند، خود باید ثابت کند که مزدوریِ کشورهای بیرونی را نمی‌کند و تنها به افغانیت و اسلامیت باور دارد. اما تاهنوز که مردم افغانستان شاهد بودند طالبان متأسفانه مزدورتر از آن هستند که حکومت را مزدور بدانند. در هیچ جا و در هیچ مذاکره‌یی این گروه با استقلالیت حاضر شده نتوانست تا به پروسه صلح کمک کند و به این جنگ «ناروا»ی خود در کشور از راه‌های سیاسی و گفت‌وگو پایان دهد. نماینده‌های سیاسی طالبان در قطر با امریکایی‌ها مذاکره می‌کنند؛ اما این‌جا در افغانستان تروریستان آن‌ها دست به خونریزی می‌زنند. از این چنین برمی‌آید که صلح برای مردم افغانستان همچنان یک رویا باقی خواهد ماند و به این زودی‌ها میسر نیست. بازی پیچیده‌یی در جریان است که عاقبت آن تاکنون برای کشور روشن نیست و همه را به این فکر نزدیک می‌کند که مبادا پایان این داستان آینده را بدتر از گذشته سازد. زیرا بحث‌هایی که در قطر ادامه دارد، پشت درهای بسته میان نمایندگان امریکا به رهبری زلمی خلیلزاد فرستاده ویژه وزارت خارجه ایالات متحده و طالبان در جریان است و مردم و حکومت افغانستان از جزئیات این نشست‌ها و مذاکرات به دور مانده‌اند.

به باور آگاهان، حمله‌های اخیر طالبان به ویژه حمله به یکی از دفاتر ملکی به قلب شهر کابل نشان می‌دهد که طالبان به صلح باور ندارند و همچنان خون انسان‌ها را می‌ریزند. ملک ستیز، تحلیلگر ارشد مسایل سیاسی در برگه فیسبو‌ک خود خطاب به رییس‌جمهوری پیشنهاد کرده که باید با طالبان قطع مذاکره کند و از امریکا بخواهد که زلمی خلیلزاد را به واشنگتن فراخواند. به باور وی، شورای عالی صلح نیز باید تعطیل شود؛ زیرا برنامه‌های تضرع در برابر طالبان هیچ پیامدی نداشته‌است. آقای ستیز همچنان نوشته که باید حکم شلیک در برابر هر گروهی‌که مسبب جنگ هستند؛ داده شود و دشمنان و قاتلان مردم نباید مجال بیش‌تر آدم‌کشی بدست آورند.

با این همه، دیده شود که از مذاکرات دور ششم هیأت امریکایی با طالبان در دوحه‌ی قطر چه بیرون می‌آید. این مذاکرات همچنان بی‌نتیجه خواهد بود یا اینکه روی برخی موضوعات مورد بحث پیشرفت صورت می‌گیرد. در روزهای آینده روشن خواهد شد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *