ولایات شمال؛ میدان زورآزمایی دولت و طالبان

محمدعالم کوهکن

در روزهای اخیر جنگ در ولایت‌های شمال کشور به ویژه فاریاب، جوزجان، سرپل، بلخ، بغلان و تخار ابعاد گسترده‌تری یافته است. نیروهای امنیتی در فاریاب در جنگ با طالبان پیشروی داشته‌اند. مرکز ولسوالی بلچراغ در این ولایت که حدود یک سال در اشغال طالبان بود چند روز پیش به تصرف قوت‌های امنیتی دولت افتاد و عملیات بازگشایی راه میمنه‌ـ بلچراغ راه‌اندازی شد. قریه‌های نادرآباد و کته‌قلعه ولسوالی پشتونکوت در مسیر راه میمنه‌ـ بلچراغ از جنگ‌جویان تصفیه شده، به طالبان تلفات رسیده است. در این عملیات نیروهای امنیتی نیز متحمل تلفات شده‌اند.

نیروهای امنیتی با راه‌اندازی عملیات شبانه در قریه‌ی رحمت‌آباد ولسوالی شیرین‌تگاب فاریاب چند تن از جنگ‌جویان را به هلاکت رسانیدند. دو هاموی و یک رنجر طالبان را به دست آورده یک ذخیره مهمات آن‌ها را به آتش کشیده‌اند. طالبان هم‌زمان با عملیات نیروهای امنیتی دولت در ولسوالی‌های شیرین تگاب و پشتونکوت تهاجم خود را بالای مرکز ولسوالی قرمقول فاریاب آغاز کردند. در چند روز گذشته مناطقی در این ولسوالی میان نیروهای متخاصم دست به دست شده است. در ولایت جوزجان مرکز ولسوالی قوش تپه به دست طالبان سقوط کرد. تعدادی از نظامیان دولت در آنجا کشته شده و جمعی به اسارت طالبان در آمده‌اند.

همین‌گونه از پیشروی طالبان در برخی مناطق ولسوالی سانچارک ولایت سرپل و شدت جنگ در بعضی ولسوالی‌های ولایت تخار و نزدیکی‌های مرکز ولایت بغلان نیز گزارش شده است.

مقامات محلی در بلخ درباره وارد آمدن تلفات انسانی به جنگ‌جویان در ولسوالی شولگره‌ی آن ولایت سخن گفته‌اند. چندی پیش در رابطه به نزدیک شدن طالبان به حومه‌های شهر مزارشریف گزارش‌هایی به نشر رسیده بود. چند ماه پیش پوسته‌های امنیتی دولت در مسیر شاه‌را مزارشریف‌ـ شبرغان به دست طالبان سقوط کرده بود. از آن زمان تا حال دولت برای تأمین امنیت کامل این شاه‌راه حیاتی قدم‌های عملی برنداشته است. و این راه بزرگ که بندر مهم تجارتی آقینه را به کابل وصل می‌کند، تحت تهدید بلند امنیتی قرار دارد.

چرا مردم شمال در یکی دو سال اخیر شاهد جنگ‌های خونین استند و چرا برای مهار کردن جنگ و جنگ‌جویان در ولایت‌های شمال قدم‌های اساسی برداشته نمی‌شود؟ به این‌ سوال‌ها تاهنوز پاسخ روشن و عملی از سوی مسوولان دولت ارایه نشده است. بحث‌ها و تصورات گونه‌گونی در رابطه به ناامنی‌های شمال ارایه می‌شود. اما عامل اساسی‌ای که به گسترش ناامنی در ولایات شمال اثر دارد، برای همه چون آفتاب روشن است. از گذشته تا امروز دولت مرکزی در رابطه به افزایش و تقویت نیروهای امنیتی توجه نداشته و در حال حاضر که شمال روزهای دشوار بی‌امنیتی و جنگ‌های خونین را از سر می‌گذراند به تقویت و تجهیز نیروهای دفاعی و امنیتی در این مناطق دقت و توجه دلسوزانه صورت نمی‌گیرد.

یکی از رسانه‌های بااعتبار ملی، ولایت فاریاب در شمال کشور را در کل کشور ناامن‌ترین ولایت ارزیابی کرده است. گسترش روزافزون ناامنی در ولایت‌های بلخ و جوزجان که در گذشته از ولایت‌های نسبتاً امن در شمال به حساب می‌آمدند، سبب نگرانی‌های زیادی شده است.

برخی ولسوالی‌ها در ولایت جوزجان ولسوالی منگجیک و خم‌آب در آستانه‌ی سقوط قرار دارند.

دولت اگر قبل از سقوط مناطق بیشتر به دست جنگ‌جویان طالب تدابیر جدی و اساسی برای جلوگیری از پیشروی طالبان اتخاذ نکند، در آینده‌های نزدیک برای مقابله با طالبان در این مناطق با مشکلات زیادی روبه رو خواهد شد. جنگ‌های بیشتر شعله‌ور خواهد شد و خون‌های بیشتری به زمین خواهد ریخت.

بازپس‌گیری مناطق از دست رفته، راه‌اندازی عملیات‌های پی هم و وارد آوردن ضربات به مراکز دهشت‌افگنان و ایجاد امید میان مردم نخستین اقداماتی است که دولت باید در شمال اتخاذ کند. برای عملی کردن این‌گونه اقدامات راهی جز افزایش و تقویت نیروهای امنیتی و تجهیز آنان وجود ندارد.

می‌دانیم که نیروهای امنیتی موجود در شمال در مقایسه به گسترده‌گی جنگ و وسعت منطقه پاسخ‌گوی نیازهای امنیتی آن مناطق نیست. لازم است تا مسوولان بلند پایه‌ی امنیتی در کمترین وقت از هر راه ممکن به تقویت قوت‌های جنگی دولت در شمال بپردازند.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *