خروج بدون تدبیر؛ پیامد های نکبت‌بار

مقام های بلند پایه‌ی دولت و سیاسیون مطرح در امریکا نسبت به توافق صلح میان طالبان و امریکا دیدگاه های متفاوتی دارند. مأموریت ترامپ بیشتر شایق خروج زود هنگام نیرو های امریکایی از افغانستان در پی یک توافق عجولانه با طالبان است. ترامپ در پی آن است تا پیش از انتخابات 2020 ریاست جمهوری در امریکا بخش بزرگی از قوت های نظامی‌ خود را از افغانستان خارج کند و با این عمل خود وفاداری خود به وعده های انتخاباتی‌اش در انتخابات گذشته‌ی امریکا علم نماید. بدون شک شتاب ترامپ برای دست‌یابی به یک راه حل سیاسی با طالبان در رابطه به بیرون کشیدن نیروهای امریکایی از افغانستان رویکرد انتخاباتی دارد.

طالبان نیز با درک این مسأله تلاش دارند تا در مذاکرات صلح با جانب امریکایی امتیاز های بیشتری کمایی کند. طالب ها و مقامات امریکایی در رابطه به نزدیک شدن توافقات سخن گفته اند. اما حکومت افغانستان تا هنوز در این مورد برخورد محتاطانه داشته است.

دونالد ترامپ اخیراً با  تیم ارشد امنیت ملی دولت امریکا از جمله مارک توماس اسپر وزیر دفاع، مایک پومپئو، وزیر امور خارجه و ژنرال دانفورد فرمانده ستاد مشترک ارتش آمریکا دیدار کرد. او درپایان  این دیدار که زلمی خیلیلزاد نماینده‌ی وزارت خارجه امریکا در امور صلح افغانستان نیز شرکت داشت، در حساب تویتری خود نوشت “امریکا امیدوار است در صورت امکان به توافق ” برسد.

از این تویت کوتاه ترامپ دانسته می‌شود که هنوز مسایلی برای گفت‌وگو با طالبان باقی است، امکان رسیدن و یا نرسیدن به توافق وجود دارد.

طالبان خواستار خروج تمامی نیرو های خارجی از افغانستان استند و در این باره بر سر زمانبندی خروج قوت های غربی از افغانستان تأکید دارند، اما مقامات امریکا هیچ وقت در رابطه به خروج کامل قوت های شان صحبت نکرده اند. خلیلزاد همواره گفته است که امریکا خواهان توافق صلح با طالبان است نه توافق روی خروج نیرو ها. او همین‌گونه گفته است که خروج نیرو های امریکا از افغانستان بستگی شرایط دارد.

ترامپ نیز بار ها تکرار کرده است که در صورت خروج کلی نیرو های امریکا از افغانستان امریکا از طریق نهگداشتن بخش بزرگ استخبارات کشورش اوضاع در افغانستان را تحت نظر خواهد داشت. او اخیراً به خبرنگاران گفته بود که نیرو هایش را در افغانستان تا زیر 13 هزار کاهش خواهد داد. قوماندان های امریکا در افغانستان در روز های اخیر بار ها گفته اند که به مأموریت نظامی آن ها در افغانستان هیچ‌گونه تغییری نیامده است. معنی این همه بحث ها تا حال یک چیز است، آن هم دست نبرداشتن امریکا از افغانستان.

از سوی دیگر سیاسیون مطرح در امریکا و سران پنتاگون و (سی. آی. ای) بار ها در مورد خروج زود هنگام و بدون تدبیر نیرو های نظامی امریکا از افغانستان هشدار داده اند. چند روز پیش لینسی گراهام سناتور جمهوری‌خواه امریکا با ابراز نگرانی در مورد توافق امریکا با طالبان در صفحه‌ی تویترش نوشت: “اعتماد به این که به جای نیروی ضد ترویسم طالبان بخواهد حضور القاعده و داعش و دیگر گروه‌های رادیکال اسلام‌گرا را کنترل کند، اشتباهی بزرگتر از توافق هسته‌ی اوباما با ایران است”.

مردم افغانستان و کشور های ضد تروریزم جهان شریک این نگرانی سناتور امریکایی استند. تردیدی نیست که قربانیان اصلی جنگ و خشونت مردم افغانستان است. آن ها هنوز باورمند نیستند که طالبان به تأمین صلح از طریق مذاکرات سیاسی معتقد باشند و به مشارکت در نظام سیاسی‌ای که در آن حقوق اساسی و آزادی های انسانی مردم تضمین شده باشد، تن بدهند.

این در حالی است که خلیلزاد تازه به دوحه بر گشته و نهمین دور مذاکرات میان تیم مذاکره کننده‌ی امریکا و طالبان آغاز شده است.

مردم و دولت افغانستان به ختم جنگ و صلح با عزت از راه مذاکرات سیاسی با طالبان حاضر اند. توافق صلح جامع با طالبان و تطبیق آن نیازمند تضمین معتبر جهانی خواهد بود. خروج بدون تدبیر نیرو های امریکا از افغانستان و هر گونه بی دقتی و بی مبالاتی در پروسه‌ی صلح از سوی امریکا و شرکای جهانی آن شرمسازی خفت بار برای امریکا و ناتو در پی خواهد داشت و صلح پایدار و آبرومند را به مردم افغانستان به ارمغان نخواهد آورد. 

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *