تأمین حقوق زنان و کودکان هنوز رویایی بیش نیست

محمدعالم کوهکن

زنان و کودکان هنوز اقشار بسیار آسیب پذیر و ناتوان در افغانستان استند که برای تأمین نسبی و حداقلی حقوق شان برای سال‌های متمادی به حمایت و اهتمام نیاز دارند. می‌دانیم که در 18 سال گذشته تلاش‌هایی در راستای تأمین حقوق انسانی این دو قشر بزرگ انسانی در کشور صورت گرفت که در جای خود، این همه مساعی قابل تأمل و ستایش است. اما کشوری که هنوز درگیر جنگ‌های خونین بوده و آینده‌ی صلح نامعلوم است، حقوق بشری زنان و کودکان مملکت خیلی تضمین شده و نهادینه به نظر نمی‌رسد.

ولسی جرگه‌ی کشور اخیراً قانون حمایت از کودکان را پس از کش و گیرهای زیاد میان نماینده‌گان سنتی و قشری و وکلای دگراندیش و ترقی‌خواه به تصویب رساند. این کار در راستای حمایت از زندگی و حقوق کودکان در کشور برجسته بود. به همه حال تاکنون میزان تلاش‌ها برای تأمین حقوق زنان خوب بوده، اما هیچ‌گاه بسنده نیست.

چنانکه اشاره شد، زنان و کودکان افغانستان به عنوان آسیب پذیرترین قشر های اجتماعی با صدگونه دشواری و ناملایماتِ زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند. بخش بزرگی از زنان در پنجه‌ی آهنین عنعنات، رسوم  و سنت های بدوی گیر مانده اند، که ذهنیت عقب مانده‌ی قبیلوی به آن ها این اجازه را نمی‌دهد، که به صفت انسان های دارای حقوق و وجایب یک جامعه‌ی نسبتاً مدرن نقش بازی کنند. از حقوق ابتدایی زندگی چون تعلیم و تربیه، بهداشت و دیگر حقوق و آزادی های بشری برخوردار باشند. با تأسف بخش قابل ملاحظه‌ی دختران و کودکان افغان به آموزش دسترسی ندارند. بخش دیگری از کودکان ما کماکان در شهر ها و مناطق اطراف مجبور به انجام کار های شاق و  طاقت فرسا استند.

خشونت های خانواده‌گی، شکنجه های جسمی و روحی موارد دیگری استند که هزار ها زن و کودک این سرزمین از آن رنج می‌برند. تا هنوز دختران در گرو رسوم عقب مانده‌ی قرون وسطایی به بد و خون بها داد می‌شوند. خیلی از دختران حق انتخاب شوهر و شریک زندگی آینده‌ی خودرا ندارند و در مواردی قربانی خشونت های خانواده‌گی و قتل های ناموسی می‌شوند. جنگ، سال هاست که از این دو قشر بی دفاع میهن ما قربانی می‌گیرد. صد ها زن و کودک در سال های اخیر قربانی خشونت، جنگ، حمله های هوایی و انتحاری شده اند.

ده هاکودک و زن افغان در میان خانواده ها و از سوی مردان با شکنجه های وحشتناک روبه شده اند. روایت یک طفل ده ساله در مورد شکنجه‌ی پدر معتاد اش در فاریاب که اخیراً رسانه‌ای شد، سخت اندوهبار و تکاندهنده بود.

دولت افغانستان برای تأمین حقوق زنان و کودکان افغان هنوز «اندر خم یک کوچه» قرار دارد. و برای بهبود وضع حقوق بشری در کشور ما و رسیدن به جایگاه نسبتاً خوب حقوق کوردکان و زنان فرسنگ ها فاصله داریم.

ختم جنگ، برقراری صلح واقعی و پایدار، تعمیم آموزش همگانی و ارتقای آگاهی مردم در مورد حقوق بشر، پایین آوردن نرخ بی‌کاری و بهبود وضع اقتصاد خانواده ها همه از شرایط ضروری برای بهبود وضع حقوق بشری در کشور به شمار می‌رود. برای دست یابی به این آرزوی بزرگ و ضروری نه تنها دولت بلکه نهاد های ملی و بین‌المللی، انسان های رسالتمند باید به دست هم دهند و گام به گام به مشکلات و دشواری های فراراه تأمین حقوق بشری انسان های این سرزمین غلبه کنند.

نمایش بیشتر

هفته نامه اولوس

هفته نامه اولوس یکی از هفته نامه های فعال کشور در عرصه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *