آتش بس پیش زمینه‌ی خوب برای اعتماد سازی

محمد عالم کوهکن \ سرمقاله

جنگ افغانستان کماکان از مردم بیچاره و مظلوم افغانستان قربانی می‌گیرد. ختم جنگ و تأمین صلح از آرزوهای اولیه‌ی مردم این کشور به شمار می‌رود. نسل جوان افغانستان که بیشترین نفوس مملکت را تشکیل می‌دهند در زمان جنگ به دنیا آمده اند و آن ها از زندگی صلح آمیز اندکترین بهره‌یی را نبرده اند. و این نسل تازه بیشتر از همه در آتش جنگ می‌سوزند.

می‌دانیم که از یک سال به این‌سو بحث ختم جنگ و برقراری صلح از طریق مذاکرات میان طرف‌های درگیر آغاز شده است. امریکایی ها تلاش دارند تا به جنگ طولانی مدت امریکا در دنیا خاتمه دهد. طالبان می‌خواهند نیرو های خارجی که این گروه آن ها را “اشغالگر” خطاب می‌کند، هر چه زودتر افغانستان را ترک کند. امریکا و متحدین آن از طالبان می‌خواهند تضمین بدهند که دیگر خاک افغانستان به لانه‌ی تروریست ها تبدیل نمی‌شود. حکومت و مردم افغانستان خواهان خروج مسوولانه‌ی نیرو های امریکا و ناتو از کشور استند، تا بار دیگر شعله های جنگ داخلی بالای خاکستر های درگیری های طولانی مدت گذشته زبانه نکشد.

مذاکرات امریکایی ها با طالبان در رابطه به ختم جنگ در افغانستان پس از یک توقف چند هفته‌ای باردیگر آغاز شده است. زلمی خلیلزاد نماینده‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا در امور صلح افغانستان رای زنی های جدید خودرا در منطقه آغاز کرده است. او اخیراً دست کم دوبار با مقامات کابل، اسلام آباد و هیأت مذاکره کننده‌ی طالبان در دوحه دیدار کرده است. گفته می‌شود که جوانب این بار بیشتر برسر کاهش خشونت و آتش بس گفت‌وگو کرده اند.

بدون شک کاهش خشونت، درگیری و آتش بس در جریان مذاکرات پیش زمینه‌ی خوبی برای اعتماد سازی میان طرف های درگیر است. با برقراری آتش بس امید به ختم جنگ و تأمین صلح در افکار عامه قوت می‌گیرد. و راه رسیدن به توفقات را کوتاه‌تر خواهد کرد.

تا هنوز طالبان به پیشنهاد کاهش خشونت و برقراری آتش بس تمایل روشن نشان نداده اند. امریکا برای قناعت دادن طالبان به موضوع آتش بس و کاهش خشونت دست به دامان پاکستان شده است.

حالا سوال اینجاست، چرا طالبان برای برقراری آتش بس راضی نمی‌شوند؟ دلایلی که طالبان برای ادامه‌ی جنگ و تن در ندادن به آتش بس پافشاری دارند، از دو احتمال به دور نیست. اول این که رهبری سیاسی طالبان تسلط کامل به قوماندان های جنگی خود در داخل افغانستان ندارند و می‌ترسند که با قبول آتش بس آن ها از تصمیم حلقه‌‌ی رهبری طالبان سرپیچی کنند. دوم این که طالبان به صلح صادق نیستند. فکر می‌کنند که امریکا نا گزیر به ترک افغانستان است و پس از دست یابی توافق با امریکا از راه نظامی می‌توانند زمام امور کشور را در دست گیرند. در غیر آن آتش بس معقولترین پیش درآمد برای ختم جنگ و رسیدن به صلح و ثبات در کشور است.

در شرایط کنونی احتمال دومی که اگر طالبان فکر اعاده‌ی حاکمیت طالبانی خودرا در افغانستان در سر داشته باشند، نا ممکن به نظر می‌رسد. دیگر دنیا نمی‌خواهد رژیم تروریست پرور در کابل برسر قدرت باشد.

نمایش بیشتر

هفته نامه اولوس

هفته نامه اولوس یکی از هفته نامه های فعال کشور در عرصه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *