هیچ خطری در حدِ فساد، زندگی مردم ما را تهدید نمی‌کند

محمد عالم کوهکن\ سرمقاله

از چهار دهه به این‌سو افغانستان درگیر پدیده هایی چون شورشگری، جنگ، تولید و قاچاق مواد مخدر و فساد شده است. و این پدیده های نا میمون از افغانستان کشور ناکام و بدنامی ساخته است که شوربختانه هم برای شهروندان خودش خوب و پذیرفتنی نیست و هم برای دنیای متمدن نام افغانستان تداعیگر ترور، غارت، کشتار، قاچاق، فساد و… است.

مردم افغانستان پس از سقوط سلطۀ طالبان یک فرصت خوب دیگر برای برقراری صلح، تأمین یک زندگی نسبتاً آرام را از دست دادند. نبود رهبری سالم و ظرفیت های بلند مدیریتی که بتواند از بروز احتمالی بحران ها جلوگیری کند، کشور را بار دیگر به ورطۀ جنگ و خشونت سقوط داد. دولت‌های مغرض منطقه نیز برای ایجاد بحران امنیتی نقش بزرگ داشتند.

در 18 سال گذشتۀ پسا طالبانی فساد اداری به عنوان پدیدۀ نا میمون در قبال جنگ و فعالیت های تروریستی دامنگیر مردم بیچارۀ افغانستان شد. و در این مدت در همۀ ابعاد زندگی مردم افغانستان چنان ریشه دواند که حالا هیچ شهروند افغانستان را نمی‌توان سراغ داشت که از فساد متأثر نباشد.

کرزی و ادارۀ آن در سال های گذشته زمینۀ گسترش فساد را پهن کرد. مافیای فساد پیشۀ داخلی در تبانی با مافیای خارجی میلیاردها دالر کمک های سخاوتمندانۀ جامعۀ جهانی را از مردم ما دزدیدند. و مافیای صاحب صلاحیت در بدنۀ دولت کرزی در چند سال محدود به ملیاردر های بزرگی تبدیل شدند که امروز در داخل کشور و خارج مملکت سرمایه های بزرگی را در اختیار دارند.

متأسفانه بی برنامه‌گی کشور های کمک کننده از جمله ایالات متحدۀ امریکا در امور کمک های سخاوتمندانۀ شان نیز فرصت چپاول مقادیر هنگفت پول را برای مافیای داخلی و خارجی فراهم کرد. واشنگتن و کشور های تمویل کننده خیلی نا وقت به مشکل گسترش فساد در افغانستان متوجه شدند.

حالا فساد به مثابۀ خطرناکترین دشمن افغانستان زندگی مردم را سخت تحت تأثیر قرار داده است. فقر و بی روزگاری گسترش یافته است و شعله های جنگ بیشتر از روز گذشته زبانه می‌کشد. هر روز دولت های حامی افغانستان به بهانۀ گسترده‌گی فساد در ادارات حکومتی میزان کمک های خودرا محدود کرده اند. روند بازسازی که به حمایت جامعۀ جهانی عملی می‌شد، دیگر سرعت و رونق گذشته‌اش را از دست داده است.

حکومت وحدت ملی به رهبری رییس جمهور غنی که با تعهد محکم برای زدودن فساد از بدنۀ حکومت و جامعه به صحنه آمده بود، دستاورد چندانی در این راستا نداشت. با وصف آن که جان سپکو بازرس ارشد امریکا در امور بازسای افغانستان از همکاری و تعهد حکومت غنی نسبت به کرزی در امر مبارزه علیه فساد تقدیر کرده است، هم‌چنان فساد در قدمه های مختلف اداره های حکومتی به شیوه های گوناگون مشهود است. ارگان های عدلی و قضایی افغانستان در کار محاکمۀ مهره های درشت فساد توفیق لازم را نداشته است.

جان سپکو اخیراً از ادامۀ فساد در افغانستان هشدار داده گفت که «با موجودیت فساد حکومت افغانستان از درون می‌پوسد.» امروزه جامعۀ جهانی نیز نگران ادامۀ فساد در افغانستان است.

ادامۀ فساد در حکومت جنگ نیرو های مسلح کشور علیه دهشت افگنان را به بن بست روبه رو کرده است. در این روز ها بازرش ارشد امریکا در امور بازسازی افغانستان باردیگر از گسترده‌گی فساد در نیرو های امنیتی پرده برداشت. بنا به ادعای او 50% مواد سوخت نیرو های رزمی افغانستان حیف و میل می‌شود. اگر این ادعا درست باشد مایۀ نگرانی و تکانده است. جفای بزرگ و کم پیشینه‌ای است که تاوان آن را مردم افغانستان می‌پردازد.

قدر مسلم این است که فساد اساسی‌ترین چالش رهبری دولت افغانستان به شمار می‌رود و در عین حال محک مهمی برای تضمین مؤفقیت است. مبارزه جدی و بی رحمانه با فساد بدون شک ضامن غلبه بر دیگر چالش های اساسی چون جنگ و فقر است. حالا نیاز است رهبری دولت بار دیگر به این مسأله مبارزه علیه فساد مسوولانه تجدید نظر کرده و در همکاری با جامعۀ جهانی در راستای زودودن فساد قدم های متین و استوار بردارد. در امر نصب مدیران حکومتی اصل تعهد، صداقت و سایستگی را در نظر داشته باشد. در غیر آن نباید امیدی برای آیندۀ بهتر داشت.

نمایش بیشتر

هفته نامه اولوس

هفته نامه اولوس یکی از هفته نامه های فعال کشور در عرصه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *